Αφιέρωμα σε ξένες σειρές -2ος γύρος-

Είχα καιρό να γράψω για σειρές, αλλά και πάλι είχα και καιρό να ασχοληθώ. Εδώ πιο κάτω κάποιες από αυτές που με έκαναν να ξαναστρογγυλοκαθίσω στο καναπέ μου:

1. Outlander
Είναι η σειρά που με έκανε να ξαναβρώ τη πίστη μου στις σειρές. Άρτια παραγωγή, άρτιο cast και σε λίγο μάλλον θα τρέχω να βρω εισιτήριο για Σκωτία, γιατί τι να κάνουμε το τοπίο είναι τόσο μαγικό που θα έπρεπε βασικά να είμαι ήδη εκεί. Όμως ας τα πάρω από την αρχή. Η ιστορία της Claire Randall, ξεκινάει λίγο μετά το πέρας του Β’ Π.Π , όπου μετά από 5 χρόνια ξαναβρίσκεται με τον άνδρα της Frank και προκειμένου να αναθερμάνουν τον έρωτα τους καταλήγουν στη Σκωτία. Εκεί το πάθος για ιστορία του άνδρα της μπλέκεται με παγανιστικές τελετές και τη μυστηριώδη εξαφάνιση της Claire. Μόνο που η Claire δεν έχει εξαφανιστεί απλά έχει γυρίσει 200 χρόνια πίσω. Το αλαλούμ με το χρονικό συνεχές, δεν λειτουργεί αποτρεπτικά καθώς είναι και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της σειράς. Η συναναστροφή της Claire με τους άξεστους-για τα δικά της δεδομένα -οπλαρχηγούς των Σκοτσέζων δίνει πόντους στην ιστορία και καταλήγει σε ένα παθιασμένο έρωτα με τον ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΤΕΛΕΙΟ Jamie Fraser. Καλός είσαι και συ Frank αλλά αν είσαι απίστευτα τέλειος, δεν έχεις και πολλές πιθανότητες να κερδίσεις τόσο το κορίτσι και πόσο μάλλον και τις τηλεθεάτριες. Το ανδρικό κοινό πάντως, δεν χρειάζεται να ανησυχεί για την τελειότητα του κυρίου Fraser καθώς η σειρά είναι γεμάτη σε σκηνές δράσεις, με ωραία ατμόσφαιρα και αρκετή ανδρεναλίνη. Τρομερή φωτογραφία και εξαιρετικό soundtrack, που τοποθετούν το Outlander στο προσωπικό μου τοπ. ΔΕΙΤΕ ΤΗ.

2. The Flash

Απευθύνεται κυρίως σε μανιακούς με comics, αλλά και να μην έχετε ιδέα από αυτά θα τη βρείτε άκρως διασκεδαστική. Πρόκειται φυσικά για το γνωστό υπερήρωα της DC τον Flash (Grant Gustin) που είναι το καλό παιδί της γειτονιάς, κάτι σαν το Spidey αλλά μάλλον πολύ πιο γρήγορος. Η σειρά έχει ένα basic story κορμό, αλλά σε κάθε επεισόδιο παρακολουθούμε τον Flash να αντιμετωπίζει διάφορους υπερκακούς και να τους βάζει τα γυαλιά. Ευτυχώς το cast είναι χαρισματικό και ιδίως ο μέντορας του Flash κύριος Dr. Harrison Wells που τον υποδύεται ο εκπληκτικά αινιγματικός Τom Cavanaugh. Αλλά και οι δεύτεροι χαρακτήρες συνθέτουν μια σειρά pure pleasure,  όπως ο γλυκός Cisco (Carlos Valdes) που έχει πάντα μία geek ατάκα να γουστάρουν οι πανταχού geeks και nerds. Το μόνο ελάττωμα κατά τη γνώμη μου είναι η κολλητή του Flash που παίζει να είναι και η πιο εκνευριστική «πρωταγωνίστρια» ever μετά την Laurel (Cassidy) του Arrow. Αλλά ευτυχώς η ιστορία τρέχει σαν τρελή και έτσι δεν ασχολείσαι με ό,τι σε χαλάει. Plus η σειρά συνδέεται τόσο με Arrow-crossover όσο και με τη νέα σειρά Legends of Tomorrow, όπου μαζεύονται λίγο πολύ όλοι οι υπερήρωες των σειρών αυτών σε φάση τηλεοπτικοί Justice League of DC, αλλά ένα επίπεδο πιο κάτω. Δεν λέω θα έχει ενδιαφέρον, αναμένουμε λοιπόν.

3. Scream

Προτού προσπεράσετε αυτή την ταπεινή περιγραφή, να σας πω ότι θα εκπλαγείτε και μάλιστα πολύ πολύ ευχάριστα. Αρχικά είχα και εγώ τους δισταγμούς μου καθότι η σειρά ταινιών Scream μου είχε αφήσει μία αίσθηση του τελειωμένου θρίλερ, παρατραβηγμένου από τα μαλλιά. Φυσικά το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης για αυτή μου την άποψη μάλλον τον έπαιξαν τα Scary Movie παρά οι γνήσιες ταινίες, αλλά τι να κάνεις; με τα πολλά έδωσα μία ευκαιρία και στη τηλεοπτική σειρά και δεν τον μετάνιωσα ποτέ. Πώς ήταν κάποτε το Gossip Girl κάτι σαν guilty pleasure; Κάπως έτσι και η συγκεκριμένη, με νεανικό cast και πολλές αναφορές στην ποπ κουλτούρα που ενίοτε είναι ξεκαρδιστικές. Ναι η σειρά έχει χιούμορ, δεν ξεχνάει τις ρίζες της, αλλά πάνω απ’ όλα έχει αγωνία. Αυτός κατ’ εμέ είναι και ο λόγος που σε κερδίζει, γιατί δεν πρόκειται για απλώς άλλη μία νεανική σειρά. Η πλοκή δεν σ’ αφήνει μέχρι το τελευταίο επεισόδιο, ποιος να είναι ο δολοφόνος Ο-Ε-Ο; Προσωπική μου άποψη αν έχετε καιρό να δείτε τις ταινίες ή καλύτερα δεν τις έχετε δει ποτέ, καλά θα κάνετε να αφήσετε τα πράγματα ως έχουν, γιατί έτσι μάλλον θα ζήσετε την εμπειρία Scream πολύ καλύτερα και βασικά θα το διασκεδάσετε.

4. Gotham

Αυτή η σειρά είναι dark, είναι goth, είναι και καλά comic inspired, αλλά κάπου χωλαίνει. Σαν θέαμα εξαιρετική, η φωτογραφία έχει αποδώσει απόλυτα το πνεύμα της Gotham. Η πλοκή σε σημεία κάνει κοιλιά, αλλά οι hardcore fans την αγαπούν και της χαρίζουν τις όποιες αδυναμίες. Στα θετικά της το πολύ καλό cast. Ο Ben McKenzie ως Ντετέκτιβ Γκόρντον καταφέρνει να φέρει επάξια στους ώμους του το κεντρικό ρόλο, καθώς και η κακιά του show Jada Pinkett Smith ως Fish Mooney (ρόλος που γράφτηκε ειδικά για αυτήν-κάτι που δικαιώνει τους παραγωγούς μιας και ο χαρακτήρας αυτός δεν υπάρχει στα comics της DC). Ωστόσο ο πιγκουίνος είναι αυτός που ξεχωρίζει κατά κράτος, χάρη στην ταλεντάρα Robin Lord Taylor. Ο άνθρωπος απλά κάνει ερμηνευτικούς παπάδες και ίσως και να είναι ο λόγος που πολλοί βλέπουν ακόμα τη σειρά. Φτιαγμένη κυρίως για το αντρικό κοινό, άλλοτε συναρπάζει και άλλοτε όχι…αλλά εντάξει έχει και τον baby Batman ίσως αυτό μετράει κάπως από μόνο του.

5. Scream Queens

Νομίζω μετά από τόσες σεζον American Horror Story το στομάχι μου έχει συνηθίσει πια ώστε να υποδεχτεί αυτό το υβρίδιο, κάτι σε Glee κάτι σε AHS κάτι από λίγο πολύ απ’ όλα. Το cast είναι γεμάτο με γνωστούς ηθοποιούς όχι μόνο της τηλεόρασης αλλά του κινηματογράφου καθώς και της μουσικής βιομηχανίας, βλέπε Emma Roberts, Jaimie Lee Curtis, Lea Michelle, Ariana Grande κλπ… αλλά και νέα πρόσωπα που συνθέτουν μια μαύρη αμερικανική σπλατεροκωμωδία που θα σε κάνει και να γελάσεις και να ξεράσεις. Ναι το ξέρω ότι είπα ότι πλέον έχω ένα υπερήφανο γερό στομάχι, αλλά τόση σπλατεριά καταντάει αν όχι αηδία, κλισέ σίγουρα. Παρ’ όλα αυτά δεν βιάζομαι να την διαγράψω ακόμα, καθότι πολύ φρέσκια μπορεί να λάμψει στη συνέχεια. Σύμφωνα με τους παραγωγούς, στόχους τους είναι κάθε σεζόν να επιβιώνουν δύο μόνο χαρακτήρες μέχρι την επόμενη σεζόν, όπου θα αρχίζει πάλι το λουτρό αίματος. Για τους fan του είδους.

M.K.

Advertisements

Κεφάλαιο Pilates

Οφείλω να ομολογήσω, προτού ξεκινήσω το όλο εγχείρημα, εγώ και η γυμναστική δεν είχαμε και πολλά πάρε δώσε. Που και που έριχνα κανά τρέξιμο στο άλσος, αλλά ως εκεί. Να ιδρώνω σε αίθουσα γυμναστηρίου, ήταν κάτι σαν αστείο για μένα.

Έλα όμως που αλλάζουν τα πράματα και ήρθε από ψηλά ένα τούβλο και προσγειώθηκε στη παλιοκεφάλα μου και με είδα ζεν. Ήταν μία από εκείνες τις στιγμές της ζωής μου, που απλά γύρισα διακόπτη και είπα να ασχοληθώ με το σώμα μου. Όνειρα για παραλίες δεν είχα ούτε πίστευα στο ελάχιστο ότι θα καταφέρω κάποιο προφανές αποτέλεσμα. Βλέπεται τα έτρωγα και τα τρώω τα γλυκάκια μου, αμαρτία ξε-αμαρτία, το παραδέχομαι.

Πιλάτες από τον Πιλάτο με αγάπη. Λεπτομέρειες ως προς τα ιστορικά δεν θα σας δώσω να’ ναι καλά η wikipedia και όλοι οι γυμναστές και οι αρθρογράφοι fit ιστοσελίδων. Αυτό που θέλω να μοιραστώ είναι ότι από τότε που ξεκίνησα μέχρι σήμερα, 7 μήνες δηλαδή, έχω δει αλλαγή θαυματουργή. Κάπου διάβασα, ότι οι πιλάτες δεν είναι για όλους αυτούς που θέλουν να δουν γρήγορα αποτελέσματα, αλλά τους ανταπαντώ ότι τα γρήγορα αποτελέσματα είναι γι’ αυτούς που δεν έχουν σκοπό να επιτύχουν και σπουδαίες αλλαγές. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή και τα αποτελέσματα θα ‘ρθουν λίγο λίγο.

Από την προσωπική μου εμπειρία, τα πρώτα εμφανή αποτελέσματα ήρθαν στους 2 μήνες, απ’ όταν ξεκίνησα. Το σώμα μας είναι εργαλείο και όλες οι ασκήσεις πιλάτες φροντίζουν έτσι ώστε όχι μόνο να εξοικειωθούμε με το σώμα μας, αλλά και να το ξεκλειδώσουμε βήμα βήμα, όσο ανεβαίνουμε επίπεδο ακόμα και στις ίδιες ασκήσεις που ξεκινάει κανείς ως αρχάριος, μέχρι και σε άλλες πολύ πιο απαιτητικές, η διαφορά είναι σταδιακά εμφανής.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στις πιλάτες, είναι ο έλεγχος και οι σωστές αναπνοές. Ουσιαστικά χωρίς αυτά δεν πας πουθενά. Η σωστή οξυγόνωση του σώματος είναι το Α και το Ω. Πολλές φορές κατά τη διάρκεια μίας άσκησης, μέσα στη λογική του να καταφέρεις να την εκτελέσεις, ζορίζεις τον εαυτό σου και ξεχνάς το προφανές…να αναπνεύσεις. Έπειτα είναι ουσιώδες να μάθεις να ελέγχεις το κέντρο του σώματος, την κοιλιά. Αρχικά, αυτό το κομμάτι είναι παλούκι αλλά το ξεπερνάς και αυτό με επιμονή. Η κοιλιά οφείλει να είναι σφυκτή όση ώρα γυμνάζεσαι για να συγκρατεί μέση και να σου δίνει δύναμη και ισορροπία στις διάφορες ασκήσεις. Με λίγα λόγια πρέπει να καταφέρνεις ανά πάσα στιγμή να έχεις το σώμα σου υπό έλεγχο.

Παρακάτω σας παραθέτω κάποιες από τις αγαπημένες μου ασκήσεις. Είπα  επίσης να ανεβάσω καμία πριν και μετά φωτογραφία, αλλά είπα άσε μην γελοιοποιηθούμε τελείως…Η κυρία που βλέπεται στα παρακάτω  video είναι θεά Sian Marshall, βρείτε την και στο instagram, απλά δεν υπάρχει η γυναίκα. Οπότε πρέπει φαντάζομαι να με εμπιστευτείτε, ειδικά οι γυναίκες. Κάνει θαύματα αυτή η γυμναστική, θα σας το λένε και οι γύρω σας μετά…τσεκαρισμένο.